Przeglądaj firmy

Czy wiesz, że...

Pedagogika zajmuje się formułowaniem teorii, celów, treści, metod, środków i form procesu wychowania, a także stanowi zasób wiedzy praktycznej na ten temat. Współczesne kierunki pedagogiczne łączą teorię z praktyką, to ją wyróżnia i wywołuje spory. Wyrasta na doświadczeniu, empirii, ale i rozumieniu i interpretowaniu (hermeneutyka). Praktyka pedagogiczna buduje własne paradygmaty, są więc paradygmaty: metodologiczne, teoretyczne, technologiczne (praktyczne). Wiedza teoretyczna nie przekłada się wprost na życie, praktykę. Jest też wiedza o charakterze ideologicznym (w różnym duchu). Dlatego ten niedoskonały, niedokończony twór - pedagogika - jest w stanie powstawania, tworzenia. Należy budować mapę pedagogiczną i umieć z niej korzystać.

Joseph Conrad, urodzony jako Józef Teodor Konrad Korzeniowski herbu Nałęcz (ur. 3 grudnia 1857 w Berdyczowie, zm. 3 sierpnia 1924 w Bishopsbourne koło Canterbury) ? angielski pisarz polskiego pochodzenia, publicysta. Konrad Korzeniowski był synem literata Apolla Korzeniowskiego. Nie ukończywszy gimnazjum wyjechał w 1874 do Francji i zaciągnął się na statek jako prosty marynarz. W 1894 osiadł w Anglii i poświęcił się pracy pisarskiej; zaledwie rok później wydał pierwszą powieść Szaleństwo Almayera. Publikując na obczyźnie używał pseudonimu Joseph Conrad , który utworzył z imion: Józef i Konrad. Wybitna twórczość Korzeniowskiego pozostaje zjawiskiem odosobnionym w literaturze światowej, łącząc w sobie nurt romantyzmu i pozytywizmu z symbolizmem i impresjonizmem. Większość przekładów na język polski jest dziełem kuzynki pisarza Anieli Zagórskiej.

Termin ekonomia pochodzi z greckiego - prawo, reguła. Pierwszy raz pojawia się u Ksenofonta, (taki tytuł nosi jedno z jego dzieł). Starożytni przez to słowo rozumieli zasady prowadzenia gospodarstwa domowego. Inna szkoła mówi, że słowo ekonomia jest połączeniem słów oikos - dom, gospodarstwo domowe i nomeus - człowiek, który zarządza, przydziela. Czasownik oikonomeo oznacza więc kierowanie domem. Ksenofont rozumiał oikonomikos jako kierowanie gospodarstwem domowym.